Het verhaal van Ans

‘Ik heb twintig jaar voor mijn dementerende man gezorgd. In het begin is dat natuurlijk niet zo heftig, maar op een gegeven moment houdt je eigen leven op. De laatste acht jaar heeft mijn leven zich afge¬speeld in een verpleegtehuis. Een jaar geleden overleed hij. En daarna, dan moet je de maatschappij weer in.

Ik kan wel zeggen, daar moet je moed voor hebben, dat is heftig. In de krant las ik over KunstRoute65 (red. dit is Lang Leve Kunst in Eindhoven) en ik dacht: hier kan ik een start maken om mijn leven weer op te pakken. Toen ik kennis maakte met de mensen van KunstRoute65, dat was echt geweldig. Heel plezierig.

Uitdaging

De uitdaging, daar gaat het om. Dingen die ik niet ken, of waar ik meer van wil weten. Het mooiste vond ik tot nu toe de workshop 3D-printen van MU, de ontdekking van die technologie. In de workshop hebben we geleerd met een ontwerpprogramma te werken. Daarmee ben ik thuis verder gegaan; ik heb allerlei dingen ontworpen. Die wil ook laten printen.
Ik ben erg van muziek, ga naar theater – cultuur, cabaret -, minder naar musea. Ik was hoofd Welfare van het Rode Kruis, maar ben opgeleid als handvaardigheid juffrouw. En ik heb altijd geweven. Geen theedoeken, maar werken voor aan de muur.

‘de uitdaging, daar gaat het om’

samen kunst kijkenbeeldje met boek

Buitenbeentje

Ik merk dat ik in mijn omgeving een buitenbeentje ben in mijn leeftijdsklasse. Ik praat met andere senioren over waar ik mee bezig ben, maar merk dat veel ouderen het ook wel goed vinden achter de gordijnen: ‘We hebben al ons hele leven gewerkt.’
Maar ik ben nieuwsgierig. Als je op deze leeftijd bent, en je hebt kleinkinderen van midden dertig, dan moet je proberen midden in het leven te blijven staan. Dat is belangrijk, maar ook heel erg leuk.’

Tekst: KunstRoute65 | Foto’s: Hanneke Wetze, © 2015