Het verhaal van Sietske

‘Ik werk al 25 jaar bij woonzorgcentrum Rubroek, als activiteitenbegeleider en vrijwilligerscoördinator. Ik coördineer en coach het team vrijwilligers. En ik organiseer activiteiten in de centrale ruimte van het verpleeghuis. Lang Leve kunst bracht absoluut nieuwe energie voor mij, voor de ouderen en het huis.

Ik had hier al een groep, die ik maar gewoon de knutselclub noemde, met ouderen uit het verpleeghuis en de wijk. Daarmee waren we al jaren op dinsdagmiddag lekker bezig. Hartstikke leuk, maar soms was ik een beetje ‘uitbedacht’…

Iets heel anders

Ik werd dan ook nieuwsgierig toen de uitnodiging kwam om aan te haken bij Lang Leve Kunst in Rotterdam. Door de kunstenaars raakte ik enthousiast. Het leek me spannend om iets heel anders te doen, daar kon ik ook weer wat van leren. En toen zijn we gewoon gestart, dat is onze Rotterdams insteek denk ik. We hebben van alles gedaan: een wandkleed maken, mozaïeken, een poëzie project. Dat dichtproject vond ik echt geweldig. Er kwamen zulke pareltjes uit, de ouderen en ik konden bijna niet geloven dat zij dat hadden gemaakt. De kunstenaar wist absoluut iets aan te boren bij de mensen!

‘voor mij is het een sport om mensen van allerlei pluimage om die tafel te krijgen’

a4 met stiftknutselen aan tafel

66 en 102

Voor mij is het een sport om mensen van allerlei pluimage om die tafel te krijgen. Ik heb geen vooroordeel en dat wil ik nooit hebben ook. Een thuiswonende vitale oudere van 66 zet ik net zo gemakkelijk naast een dame van 102 uit het verpleeghuis. Of naast iemand met dementie. Dat maakt niet uit. Iedereen is bezig op zijn eigen manier en niveau. Als je elke persoon maar de juiste begeleiding geeft.

Ik probeer altijd een kleine tentoonstelling te koppelen aan een project. We hadden met een groep prachtige tassen gemaakt, met textielbewerking. Die hingen in de centrale ruimte. De gezichten van die ouderen toen bleek dat diverse bezoekers vroegen of ze te koop waren, daar doe je het voor!’

Foto’s: Pluspunt Rotterdam